Przygotowanie do roli przedszkolaka

Każdy rodzic może włączyć się w przygotowanie dziecka do procesu adaptacyjnego w środowisku przedszkolnym.pobrane Rodzice mogą stworzyć odpowiednie warunki do kształtowania osobowości dziecka, do prawidłowego jego rozwoju. Aby to osiągnąć dorośli muszą nieustannie poznawać swoje dziecko, poznawać jego potrzeby, stale obserwować.dzieci_6
Trudności dziecka w przystosowaniu się do roli przedszkolaka mogą mieć różne podłoże i są niezależne od wieku. Nawet 6-latek może mieć kłopoty z przystosowaniem się do przebywania w zerówce. Każdy rodzic doskonale zna swoje dziecko i jest w stanie wykorzystać wspólny czas na przygotowanie swojej pociechy do roli przedszkolaka . Częste rozmowy z dzieckiem o tym, jak wyobraża sobie zabawę i naukę w grupie przedszkolnej mogą stać się zachętą  do poznawania nowych, życiowych sytuacji. Obawy dzieci dotyczące nowego środowiska mogą mieć różne podłoże i np. wynikać z faktu, iż dziecko niechętnie do tej pory rozstawało się z rodzicami, lub nie było takiej potrzeby, aby pozostawiać je pod opieką dziadków, cioci itp. Wykorzystajmy więc wspólny, wolny czas na to, aby stworzyć dziecku możliwość stopniowego usamodzielniania się. Spróbujmy zostawić je pod opieką cioci, babci, czy przyjaciół, najpierw na krótko, stopniowo wydłużając ten okres, aby zrozumiało, że bez rodziców też można bawić się dobrze i bezpiecznie. Wspólnie spędzany czas nie może być okresem, kiedy rodzice starają się jak najczęściej przebywać z dzieckiem, jakby chcąc zrekompensować mu przyszłe rozstania.pobrane (2)

Dziecko, które rzadko przebywało wśród rówieśników, może mieć obawy, że nie znajdzie sobie towarzysza zabaw i będzie samotne w grupie przedszkolnej. Stwórzmy więc możliwość wspólnej zabawy z innymi dziećmi, częściej wychodźmy na plac zabaw, aby dziecko przekonało się, że szybko nawiązuje się kontakty z innymi dziećmi. Zaprośmy do domu przyjaciół z dziećmi w podobnym wieku, niech dziecko poczuje, że miło i ciekawie jest bawić się wspólnie z innymi maluchami. Innym, bardzo ważnym powodem niepokojów dzieci jest fakt, że nie wiedzą, czy sprostają postawionym im zadaniom. Takie obawy żywić mogą dzieci, które rzadko rysują, malują, lepią z plasteliny (lub nie mają tych przyborów w domu). Obawy te mogą nasilić się nawet wtedy, gdy dziecko chodziło już do przedszkola i stykało się z zupełnie nowymi dla niego rzeczami, a jednak w środowisku szkolnym odczuwa strach przed podjęciem próby pokonania trudności, ponieważ nie wie czy podoła zadaniu, a przecież wszyscy będą to widzieć. Ważnym jest również przygotowanie dziecka w zakresie samoobsługi. Pamiętajmy, że nasze dziecko w wielu sytuacjach codziennego życia przedszkolnego  będzie musiało wykazać się samodzielnością  (samodzielne załatwianie się, przebieranie się w szatni, wyjścia na spacery, samodzielne sprzątanie zabawek, radzenie sobie przy śniadaniu).  Pozostawione samo, może czuć się zagubione w sytuacjach, gdy trzeba będzie czekać na pomoc (a nawet zawstydzone np. przy korzystaniu z toalety). Może czuć się gorsze, widząc kolegów dumnych z posiadanych umiejętności i doskonale sobie radzących. Wychodząc z dzieckiem na spacer nie śpieszmy się i nie pomagajmy mu się ubierać, lecz pozwólmy mu samemu sobie radzić. Zachęcajmy dziecko do pomocy przy sprzątaniu, zarówno zabawek, jak i po posiłku. Przygotowując dziecko do roli przedszkolaka pamiętajmy aby często mówić mu, jacy jesteśmy z niego dumni, aby dziecko poczuło się kimś wyjątkowym. Mówmy mu, że sprawimy pani wielką niespodziankę gdy dobrze przygotujemy się do rozpoczęcia przedszkola , a mama będzie szczęśliwa, widząc jak sobie radzi.

Jak przygotować dziecko do roli przedszkolakapobrane (1)

Stworzyć możliwość stopniowego usamodzielniania się dziecka – spróbować zostawić dziecko pod opieką cioci czy przyjaciółki, najpierw na krótko, stopniowo wydłużając ten okres, aby zrozumiało, że bez rodziców też można bawić się dobrze i bezpiecznie.

Jeżeli dziecko rzadko przebywa wśród rówieśników:

– stworzyć możliwość wspólnej zabawy z innymi dziećmi,

– częściej wychodzić na plac zabaw,

– zaprosić przyjaciół z dziećmi w podobnym wieku.

Jeżeli dziecko bardzo rzadko w domu rysuje, maluje, lepi z plasteliny:

– warto je zaopatrzyć w przybory typu kredki, pędzel, farby, plastelina, gdyż dziecko, które w obcym środowisku styka się z zupełnie nowymi rzeczami, często nie chce podjąć próby pokonania trudności, obawiając się, że nie podoła zadaniu, a wszyscy będą to widzieć.

Umiejętności dziecka w zakresie samoobsługi:

– dziecko samodzielnie rozebra się, ubiera (w szatni poradzi sobie przy wyjściach na spacery, dba o własne ubranie –wie które jest jego, umie je poskładać),

– utrzymuje porządek wokół siebie,

– rozwija umiejętność odkładania zabawek na wyznaczone miejsce po skończonej zabawie,

– kształci nawyki higieniczne,

– dba o estetykę jedzenia,

– sprząta po sobie po skończonym posiłku.pobrane

Być matką, ojcem, rodzicem- to towarzyszyć dziecku w jego rozwoju, rosnąć razem z nim, stawać wobec coraz to nowych problemów wymagających rozwiązania.

 

 

 

Ze źródeł ;Patrycja Iwanicka

Opracowała  Bogusława Woźniczka

Dodaj komentarz